جمعه, 02 تیر 1396 |

خواهی نشوی همرنگ، رسوای جماعت شو

هذا شقشقه هدرت.
عجب ملتی هستیم ما. یک دفعه چنان جو گیر می شیم که یادمون میره کجاییم و چه کاره ایم و قرار بود کجا بریم و چی کار بکنیم. برنامه بیست و پنج ساله می نویسیم و می گیم می خواهیم ظرف این مدت به این اهداف برسیم. بعد می خندیم می گیم برنامه چیه ما همین الانش هم از بیست و پنج سال دیگه جلوییم. برای اینکه روی برنامه نویس ها رو کم کنیم سازمان مدیریت و برنامه ریزی رو می بندیم. تازه دیگه هم برنامه بلند مدت نمی نویسیم. تا کور شوند این استراتژیست های برنامه نویس. غلط کرده اند دیگر کشورها برنامه
های سی ساله و پنجاه ساله می نویسند.

معلوم نیست تا فردا کی زندست کی مرده. والله بخدا.
یک دفعه می گیم قطعنامه چیه اصلا این حرفا نیست. مگه جرات دارند؟ اصلا روسیه و چین حتما وتو می کنند. بعد که وتو نکردن می گیم کاغذ پاره بوده. یک دفعه جو گیر می شیم میریم سفارت خونه آتیش می زنیم و انتقام فلانی و بهمانی را از این نامرد بغل دستی مون می گیریم. بعد می گیم کی بود کی بود من نبودم. یک بار جو می گیردمان می رویم مذاکره می کنیم و کلی امتیاز می دیم که اقتصادمان بهبود پیدا کنه.
یک بار دیگه هم جو گیر می شیم می ریم عکس گریه سرباز اسیر طرف رو به نشانه قدرت خودمان پخش می کنیم. یکدفعه فکر نکنند که ما درجریان توافق کم آوردیما. یک بار هم چنان موشک هوا می کنیم که بگیم ما اینیم و بی خیال همه توافقات. یک بار دیگه می گیم تازه این برجام یک بود برجام دو در راه است .
اصلا ما اول و آخر همه جوگیرای عالمیم.
یک دفعه می ریم سراغ پاکدستی و جو برمون می داره که فلانی خاکی است و مردمی است و میاریمش رو کار. بعد به علت فساد می زاریمش کنار و خونه نشینش می کنیم. تازه می فهمیم چه بخور بخوری بوده در زمان پاکدستی. حالا می خواهیم بگیریم مگه می شه بابا خیلی نخش درازه و به همه جا وصله. حالا ولش کن بعدا انشاء الله با فساد مبارزه خواهیم کرد .
اصلا کسی حق نداره فکر کنه ما برای اقتصادمون برنامه نداریم. کسی اجازه نداره حتی تو مخیله اش خطور کنه که سیاست خارجی ما نوسانی حرکت می کنه. همه می دانند که ما قطب عالمیم. لذا هر که خلافش را بگوید حتما ریگی به کفش دارد. دلسوزان کشور همه می دانند که ما خوبیم. الان همین جوری که ما داریم پیش می ریم احتمالا تا ده سال دیگه حالا اول و دوم نه حتما سومین قدرت سیاسی اقتصادی جهانیم. باور نمی کنین از پنج به علاوه یک بپرسید. راستی حتما می دانید که جمع پنج بعلاوه یک می شه شش .
اصن هیچ می دونید این حرفایی که در مورد رتبه کشور در رتبه بندی های جهانی گفته همش دروغن. بی خود ما رو تو شاخص های فساد و سوء مدیریت و اتلاف انرژی و مصرف و ... بردن رده های اول. ما قطعا اولیم اما در چیزای خوب خوب .
تو اداراتمان هم که اصلا هیچ فسادی نیست. اصلا تو اینجا هیچکی سر هیچکی کلاه نمی زاره. همه شفاف شفاف فعالیت می کنند اصلا چراغ خاموش راه رفتن تو این شهر و دیار مد نیست. چون همه می دانند چراغ خاموش راه رفتن مال دزداست و ما هم که اصلا دزد نداریم. اصلا همجنس باز نداریم. اصن مشکل فرهنگی و اقتصادی نداریم. شهرداری ها مثل گذشته با پاکدستی به کارشان ادامه می دهند. بانک ها مثل گذشته کوچکترین فساد مالی ندارند. اصلا کسی دنبال قاچاق دارو و اجناس نیست چه برسد به بانک ها و موسسات مالی و اعتباری مان. تقریبا همه سرجای خودشان هستند بخصوص الان که دولت هم عوض شده که دیگه همه چیز در حال اصلاحه اونم با سرعت صد و بیست. متخصصین مان در حال کار تخصصی شان، وزرای مان همه متخصص، دولتمردان مان همه این کاره و الحمدلله هیچ ملالی نیست بجز دوری دوستان .
آقا ما فریاد می زنیم که از همه بیشتر اعتقاد داریم به خوبی همه چیزا. آقا ما بلند می گیم که همه چی آرومه ما چقدر خوشبختیم. بی خود می گفتن که نباید همرنگ جماعت شد، خوب وقتی همه چیز خوبه و سالمه چرا آدم همرنگ جماعت نشه. تازه رای هم می دیم.