جمعه, 02 تیر 1396 |

زندگی مستقل دختران:هشداری به والدین (راهکار ها)

مقارن با بازنشستگی، تهران بی کران را پس از چهل سال زندگی دشوار به دلایلی که روشن است و میدانید ترک کرده و در گوشه دنجی در شهرستان سکنی گرفتم. تا اینکه هفته پیش و در واقع پس از چهار سال دوری از پایتخت همراه همسرم برای انجام یکی دو کار و نیز دیدن همقطاران و همکاران بازنشسته مان راهی تهران شدیم...

اشاره: نخستین بخش این مطلب، زیر عنوان زندگی مستقل دختران​:​ هشداری به والدین، پیش از این  در بخش« نقد و نظرِ» خرد منتشر شده است. اکنون بخش« راهکارها» را می خوانید. خوانندگان می توانند با کلیک کردن روی عنوان مطلب قبلی، نخست آن متن را بخوانند، سپس بخش راهکار ها (متن حاضر) را مطالعه کنند.    

در این قسمت، ورود به مقوله راهکار، در دو بخش موازی اما مجزا مورد نظر است. ابتدا مطالعه وضع موجود و تلاش برای رفع موانع موجده گریز عاطفی جوانان از محیط خانواده، و سپس رسیدگی به خود مشکل یعنی تأمین یک زندگی آرام و بدور از دغدغه برای جوانان.

در راهکارهای پیشنهادی زیر سعی شده است تا همین ترتیب رعایت شده و در عین حال ابزارهای اجرائی و عملی نیز برای هر پیشنهاد، ولو بسیار اندک و ابتدائی ارائه گردد:

 1. آموزش به والدین در جهت کاهش اعمال محدودیت های دست و پا گیر و غیرسازنده نسبت به فرزندان و جایگزین ساختن آن با یک نظارت قابل دفاع، غیر محسوس، و غیر آزار دهنده.

ابزار پیشنهادی این نوع آموزشها بیش از همه رسانه ملی و در مراحل بعدی چاپ انواع بروشور و پمفلت حاوی مطالب علمی با طراحی های حساب شده و توزیع مستمر و منظم آنها از طریق پست است.

 2. ساماندهی خانه های مجردی موجود در یک نظام خوابگاهی قابل کنترل از حیث امنیت

ابزار پیشنهادی این اقدام، همکاری مشترک بنگاههای تهیه مسکن و محاضر اسناد رسمی به عنوان یک اقدام موقت تا قبل از اجرای طرح ایجاد مسکن برای جوانان است.

طبعا تا قبل از این اقدام هر نوع حرکتی در جهت محدود کردن و یا جمع آوری این نوع خانه ها بویژه از طریق توسل به زور خطاست!

3. اختصاص بودجه ای متناسب با واقعیات اقتصادی جامعه برای ساخت آپارتمانهای کوچک و واگذاری آن به زوجهای واجد شرایط، بصورت موقت حداکثر تا پنج سال، با اجاره بسیار کم و نیز تدارک سایر ملزومات یک زندگی راحت اما ساده در این واحد ها

 ابزار این پیشنهاد، با عنایت به ضرورت اجتناب از افزایش حجم کار دولت، سپردن کار به نهادهای غیر دولتی درعین حال تحت کنترل کمیته ای مشترک از کارشناسان وزارت مسکن و وزارت جوانان و جلب همکاری شهرداریها و شوراهای محلی با آن نهاد است.

 4. متعادل کردن آزادیهای اجتماعی از حیث جنسیت و اجتناب از اعمال تبعیض جنسیتی و توقف افراط در روند زنانه- مردانه کردن جامعه.

 جداسازی مرد و زن در اماکنی که اختلاط آنان موجب آزار و تضییع حقوق هر یک از طرفین می شود، امری منطقی و قابل توجیه است اما افراط در این معنا و تسری آن به تمام شؤون جامعه است که اثرات عکس و بعضا مخرب برجای گذاشته است..

 5. نهادینه کردن امر آموزش جوانان به جای محروم کردن آنان از آزادیهای اجتماعی مصرح در قانون اساسی، رفع تبعیض بین زن و مرد در برخورداری از آزادی، و برداشتن تدریجی نظارتهای پلیس محور.

ابزار این اقدام مشتمل است بر:

 - تدوین برنامه های علمی آموزش مهارتهای زندگی بشمول مسائل جنسی به جوانان با هدف تشکیل خانواده و ارائه آنها در رسانه ملی و بطور موازی توزیع منظم بروشورهای مناسب از طریق پست.

- ایجاد تریبونهای آزاد در اماکن فرهنگی و نیز رسانه ملی که طی آن جوانان و والدین درمورد مشکلات خود و ایده ها و راه حل های عملی رفع آنها به بحث و تبادل نظر بپردازند.

- برگزاری پانل (این لغت که مسامحتا میز گرد ترجمه شده است در واقع یک نوع جلسه محدود متشکل از کارشناسان و خبرگان یک موضوع است که در آن معمولا یکی از حاضرین بحث را مدیریت کرده و در پایان حاصل جلسه را برای سایر شرکت کنندگان ارسال و پس از تأیید آنان اقدام به انتشار آن در سطح مورد توافق می کند.) با شرکت دانش آموختگان و صاحبنظران تعلیم وتربیت و با حضور خود جوانان ترجیحا از میان دانشجویان رشته های مختلف علوم اجتماعی بمنظور شنیده شدن نظرات آنان در جمع افراد کارشناس و صاحبنطر و طرح متقابل فکر و اندیشه دو نسل متفاوت.

 - تهیه و ارائه فیلم و گزارش مستند از سبک زندگی جوانان در جوامع دیگر بویژه کشورهای غربی، بدور از پیشداوریهای متعصبانه قومی و مذهبی در قالب برنامه های تلویزیونی، و تحلیل و تبادل نظر آزاد پیرامون مزایا و معایب هر یک آن آنها توسط صاحبنظران و همچنین جوانان( نظیر آنچه که مثلا در برنامه "پرگار" بی بی سی ارائه می شود.)

- انتقال نتایج مورد توافق این برنامه ها و اقدامات، به سطوح تصمیم گیری کشور بمنظور بهره برداری در تدوین برنامه جامع برای جوانان.

بدون آنکه تصور شود حفظ سلامت و کاهش مشکلات دختران و پسران در جامعه ما محدود به پیشنهادهائی است که در اینجا صرفا به عنوان مثال ذکر گردید، تأکید می شود که در ارائه هر راه حلی در این خصوص،  فرض لازم اگرنه کافی،  تأمل جدی در مقوله حرمت (بخوانید حرام شرعی) بی قید و شرط حضور همزمان زن و مرد در محیط واحد، یا همان "زنانه- مردانه کردن جامعه" است. بنظر می رسد نوع نگاه به جنس مؤنث در جامعه ما، اعم از خانواده، مدرسه، دانشگاه، محیط کار و حتی مجامع دخیل در تدوین قانون، باید به عنوان یکی از دلائل مهم ناکامی اقداماتی که تا کنون در خصوص سر و سامان دادن به بخش اعظم مشکلات جوانان کشور اتخاذ شده است، مورد بازنگری و اصلاح قرار بگیرد.

پر بیراه نیست اگر گفته شود اصرار بر این "حرمت"، که شعار و شیوه مرسوم اولیاء امور ما اعم از قانونگذار و مجری قانون بوده است، خود به نوعی تجلی بالقوه و درونی "نگاه ابزاری به زن" است. تفکری که قبل از قدم گذاشتن به عرصه فعلیت و واقعیات جامعه و حلول در کسوت "قانون و دستورالعمل" یا "راه حل"، از همان منبعی مایه می گیرد که عبارت غم انگیز "استفاده ابزاری از زن"! تعبیری که معمولا برای توصیف وضع زنان در جوامع غربی بکار می رود.

 نگاه یکی است. یکی (غرب) از آن سوء استفاده می کند و آن دیگری (ما و شماری از کشورهای اسلامی) نسبت به آن سوء نیت دارد و اصلا آن را به حساب نمی آورد! آیا در عالم واقع فرقی هم به حال این قشر عظیم جامعه انسانی می کند؟

انتظار می رود برعکس قبول عامی که بخش نخست این نوشتار در پی داشت، این بخش آن چالش برانگیز باشد! و این ناشی از طبیعت دو مقوله متفاوت "دیدن مشکل" و " ارائه راه حل" بویژه راه حل عملی و غیرانتزاعی است. بدیهی است پرداختن به جزئیات، هرچند ابتدائی، آغاز چالش است. اما به هر حال بالاخره باید از یک نقطه شروع کرد.

 علی ای حال نگارنده بدون هیچ ادعا نسبت به طرح جامع و همه جانبه یکی از موضوعات بسیار بحث انگیز اجتماعی روز، دریافت هر ایده و فکری در این خصوص را بفال نیک گرفته، از آن استقبال می نماید.


::یادداشت

خرد
آیت الله سید ابوالقاسم کاشانی 3 هفته پس از کودتای 28 مرداد: ملت شاه را دوست دارد بزرگ‌ترین اشتباه مصدق عدم اطاعت از اوامر شاه بودآیت الله کاشانی روی کار آمدن دولت کودتا را «سبب مسرت» دانست و ضمن تبریک به زاهدی گفت: «جای مسرت است که دولت جناب آقای زاهدی که خود یکی از طرفداران جبهه ملی بوده، تصمیم دا...
بی نام
هذا شقشقه هدرت.عجب ملتی هستیم ما. یک دفعه چنان جو گیر می شیم که یادمون میره کجاییم و چه کاره ایم و قرار بود کجا بریم و چی کار بکنیم. برنامه بیست و پنج ساله می نویسیم و می گیم می خواهیم ظرف این مدت به این اهداف برسیم. بعد می خندیم می گیم برنامه چیه ما همین الانش هم از بیست و پنج سال دیگه جلوییم. برای...
پیروز غفرانی
اهمیت توسعه حاشیه ساحلی دریای عمان برکسی پوشیده نیست. نگارنده در دوران کاری دیپلماتیک خود در دولت اصلاحات، بحث اهمیت بندر چابهار را در جلسات و گزارشات متعدد متذکر شده و در قالب تنظیم روابط با کشورهای شبه قاره و انعقاد یادداشت تفاهم "نقشه راه همکاری های استراتژیک ایران و هند"، روند جلب مشارکت و س...

::بخش انگلیسی

english logo copy

Thumbnail A miracle no politics and swords can performBy: Fereydoun MajlessiNowruz is not tradition! It is culture! Nowruz is drawing and painting. It is Art! Nowruz is music, freshness, youth, love, and...
Thumbnail By Henri J. Barkey, It wasn’t long ago that Turkish foreign policy was the talk of the town. Defined by the catchy phrase of “zero problems with the neighbors,” Turkey aimed to both improve...
More inenglish|section  

col

sup

sup copy